Historia położonego w północnej części województwa warmińsko-mazurskiego majątku ziemskiego w Galinach sięga czasów średniowiecza. Pierwsza informacja o Galinach pochodzi z roku 1336. Wielki Mistrz Zakonu Krzyżackiego Heinrich Reuss von Plauen w roku 1486 przekazał, za poniesione zasługi, pochodzącemu z Saksonii rycerzowi Wend Illeburgowi na mocy nadania, tereny położone na obszarze zamieszkałym przez pruskie plemię Galindów. W Galinach stał wówczas niewielki, murowany kościół z połowy XIV wieku a cały obszar zajmował powierzchnie 114 włók. Przodkowie rodu Eulenburgów osiedlili się w Galinach, Wykach i Sątocznie, skąd przenieśli się do Prosny.
W roku 1709 Eulenburgowie (jeden z najstarszych i największych rodów szlacheckich na tych ziemiach) w uznaniu zasług, otrzymali tytuł baronów, a później w 1786 r. tytuł hrabiów. Wywodzący się z Galin, Gottfried Heinrich zu Eulenburg po tragicznej śmierci żony i dziecka przeszedł na katolicyzm, został kanonikiem warmińskim a następnie ufundował kaplicę we Fromborku i Wozławkach. Przez ponad 300 lat majątek pełnił funkcję jednej z ważniejszych siedzib rodowych na tych ziemiach. W końcowym okresie II Wojny Światowej Eulenburgowie zmuszeni zostali do ucieczki i pozostawienia swoich włości. Tak skończyło się ich bytowanie na tych ziemiach, które trwało nieprzerwanie od czasów średniowiecza, czyli prawie 500 lat. Wkrótce po zakończeniu działań wojennych i przejęciu przez skarb państwa całego majątku obiekt zaczął powoli popadać w ruinę i przez następne pięćdziesiąt lat, mimo prób jego ratowania, został całkowicie zdewastowany. Dopiero w 1995 roku, na skutek działań nowych właścicieli rozpoczęła się gruntowna renowacja, której efekty widoczne są dziś na każdym kroku. Obecnie majątek Galiny obejmuje zespół pałacowo-parkowy i folwark ze stadniną koni, pensjonatem i gospodą.